Bos

4 december 2018

In gesprekken over de bakkerijen krijgen we wel eens de vraag of het bakken in houtovens niet moet worden gestopt vanwege het milieueffect. uiteraard moet er op het milieu worden gelet. De Nederlandse ambassade in Burundi meldt regelmatig dat er per dag een hectare (twee voetbalvelden is een hectare) aan bomen verloren gaat in Burundi. Het is dus zeker goed om naar alternatieven te kijken, zoals briketten. Op elektra moet je in Burundi niet rekenen en dit hebben hulpverleners die in het verleden apparatuur naar Burundi verscheepten vol verdriet mogen meemaken. We zijn hierover in gesprek met verschillende organisaties. In de Burundese bergen zijn soms kleine gekapte veldjes te zien, met keurige stapeltjes met stammen. Dat ziet er dan uit als langs wegen in de Alpen in Europa, alleen kleinschaliger en minder. Bosaanplant vindt ook plaats, maar de mate waarin lijkt niet te worden geregistreerd.

Maar toch ook eens kijken hoe de situatie in Nederland is, als Nederlanders zo milieubewust reageren. Nederland ontbost sinds 2013 met 1.350 hectare per jaar (3.036 hectare kap van bossen en slechts 1.686 hectare aanplant). Dus in Nederland verdwijnen 2.700 voetbalvelden per jaar, ofwel 7,4 voetbalvelden per dag. Verder importeert Nederland nog houtkorrels uit Canada (het vervoer kost energie uiteraard) om de kolencentrales bij te stoken. Houtkorrels tellen (alleen boekhoudkundig gezien) als CO2-neutrale manier van energie opwekken. Het hout heeft namelijk CO2 opgenomen om te groeien. Als het hout verbrand wordt om energie van te maken komt er geen nieuwe CO2 in de lucht, alleen oude CO2. Om deze reden subsidieert de Nederlandse overheid ook de aanschaf van houtkorrelkachels. Wij begrijpen het niet.

Op hout of houtskool koken is voor de meeste Burundezen tot nu toe de enige manier om te koken. Dat moeten mensen ook nog bij hun huis zien te krijgen, zonder auto. Op hun hoofd dus, vele kilometers door de bergen. Houtkorrels uit Canada zijn er uiteraard ook niet. De mate waarin in het algemeen energie wordt gebruikt is marginaal vergeleken bij westerse landen.

Inmiddels is ook de benzine in Burundi weer op. Er staan in de hoofdstad lange rijen auto’s te wachten voor een of twee pompen tot er misschien weer brandstof komt. De andere tankstations zijn gewoon dicht. In de bergen merken mensen dit niet, want daar zijn geen auto’s. Alleen kan de vrachtwagen met melkpoeder en andere levensmiddelen nu ook niet de bergen in. De bakkers bakken door en gelukkig dat zij er zijn. Met hun bevoorradingssyteem, dat niet van energie afhankelijk is, weten zij de benodigde materialen boven te krijgen (op het hoofd dus) en de bergbewoners van voedsel te voorzien.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi en Nederland.

Post navigation