Mondkapjes?

17 april 2020

Niet alleen het vinden van financiering voor de fabricage van Burundese mondkapjes bleek lastig. Toen de minister van Volksgezondheid, op bezoek in een ziekenhuis in Bujumbura, het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen in de vorm van mondkapjes voor medisch personeel verbood, werd het nog ingewikkelder. In Nederland, waar de mondkapjes momenteel ook tot discussie leiden, kunnen de verschillende meningen, of redenen zoals schaarste om de verdeling ervan naar alleen zorgverleners te geleiden, aan de orde worden gesteld. In Burundi heeft men op dit moment geen idee welke drijfveren de minister heeft om zijn verbod uit te spreken. De consequentie was in ieder geval dat de beoogde kennisoverdracht om goede mondkapjes te kunnen maken – kennis die met hulp van Nederlanders bijeen is gebracht na onze oproep – niet op vruchtbare grond kon landen.

Desondanks blijkt dat het kan verkeren. Nu zijn er toch Burundese partijen, verbonden aan ziekenhuizen, die zich inspannen om mondkapjes te gaan maken voor ziekenhuispersoneel en er worden ons vanuit Burundi foto’s van verschillende proefmodellen toegestuurd. We zijn nog steeds dagelijks in contact, voornamelijk – maar niet alleen – via het CNPK-ziekenhuis, om gevraagde voorlichting over COVID-19 te geven en om aan te geven waar mondkapjes kwalitatief minimaal aan moeten voldoen. Daarnaast is het relevant om steeds uit te leggen wat het doel is van mondkapjes, waar ze wel en niet goed voor zijn, hoe ze moeten worden gebruikt en dat de combinatie met handen wassen en contact vermijden op de voorgrond staat om bescherming te bieden. En gelukkig is er een Congolese hygiënist in Burundi aanwezig, die vanaf komende week de voorlichting verder gaat verzorgen.

Zijn we geslaagd met het ‘project’? Eigenlijk niet, omdat we de situatie voor hadden willen zijn, zodat er nu al mondkapjes beschikbaar waren geweest. Toch is het geslaagd te noemen, omdat de motivatie bij de medische en verpleegkundige beroepsgroepen na veel aandringen toch is ontstaan en er lokaal actie gaat worden ondernomen, waarbij onze hulp is benut. Wat de minister ook zegt, geleidelijke kennisopbouw heeft de zorgverleners bewuster gemaakt en nu laten zij hun stem horen, met als doel zichzelf als noodzakelijke zorgverleners beter te beschermen. Hiermee is opnieuw merkbaar dat voorlichting helpt om bewustwording tot stand te brengen, maar dat een project pas echt zinvol uitvoerbaar wordt als het voortkomt uit de vragen van de doelgroep zelf.

Het aantal positief op COVID-19 geteste personen in Burundi stijgt niet sterk, maar we weten niet wie er niet worden getest. Het land zit wel potdicht, er komt niemand de grens over, tenzij met vergunning en gevolgd door 2 weken quarantaine.

Verantwoording:
De informatie in dit bericht van Kennis zonder Grenzen is afkomstig uit openbare media en contacten met relaties in Burundi.

Post navigation