9 oktober 2017

In diverse media wordt aandacht besteed aan de effecten van klimaatverandering in Oost-Afrika en elders in de wereld. Ook in Burundi zijn er in de afgelopen tijd overstromingen en modderstromen geweest, zijn mensen dakloos geworden en komen zij voedsel tekort. Het vee is sterk vermagerd of erger, de oogsten slecht. Helaas krijgt dit land niet de aandacht die het nodig heeft en ook geen steun om de inwoners te helpen de honger te bestrijden. De economie van Burundi heeft vooral landbouw en veeteelt als basis, maar er wordt nauwelijks iets geëxporteerd, hooguit een beetje koffie en thee in goede tijden. De opbrengst van de kleine landbouwveldjes die mensen bezitten, levert mede door de toegenomen regen, te weinig op voor de bevolking zelf. Voor het importeren van goederen voor de kwetsbare mensen ontbreekt financiering.

In Kenia gaan de presidentsverkiezingen opnieuw worden gehouden nadat eerder dit jaar fraude was vastgesteld bij de verkiezing van de zittende president, maar heeft de grootste opponent zich teruggetrokken omdat hij niet meer gelooft in een eerlijke procedure. In Rwanda is de zittende president dit jaar weer herkozen en later is zijn tegenstandster aangehouden om te worden berecht wegens vermeende valsheid in geschrifte. In DR Congo werden de verkiezingen vorig jaar uitgesteld wegens gebrek aan geld en is de nieuwe procedure onlangs opnieuw uitgesteld, ditmaal tot 2019, omdat er volgens de regering teveel mensen nog niet zijn geregistreerd. De overeenkomst van de regering van DR Congo met de oppositie over de uitgestelde verkiezingen wordt hiermee niet nagekomen en de president zit ook na zijn grondwettelijke laatste termijn nog steeds op zijn post. Hierdoor verkeert DR Congo in een politieke chaos. In Afrika regeren veel presidenten langer dan hun grondwettelijk toegestane termijn. Denk naast de al genoemde landen bijvoorbeeld ook aan Zimbabwe en Oeganda. Toch blijft de internationale hulp voor de noodlijdende bevolkingen in die landen bestaan, waarbij gouvernementele en niet-gouvernementele donoren de financiering van deze hulp bij voorkeur niet via de regeringen laten lopen. In Burundi was er in 2015 een onveilige periode, zie het eerdere nieuws op de site van Kennis zonder Grenzen, toen de president besloot zich opnieuw verkiesbaar te stellen tegen de geldende wettelijke regels in. Hij werd herkozen. Nu bijna tweeënhalf jaar later komt er nog steeds geen internationale hulp voor de mensen, ook al is de socio-politieke situatie veel rustiger dan in omringende landen en is het sterftecijfer als gevolg van honger enorm hoog. Er zijn nog steeds vluchtelingen buiten en in Burundi, die niet de gelegenheid krijgen om naar hun eigen gebied terug te keren, terwijl de VN geen middelen meer zou hebben om hen te ondersteunen. Tanzania en Oeganda stoten Burundese vluchtelingen af. Amnesty International heeft in een recent algemeen rapport over Burundi geschreven dat het land te onveilig is voor vluchtelingen. Dat kan zo zijn – het is daar geen Europa en zelfs in Europa is het geen pretje om vluchteling te zijn – maar we lezen hier nagenoeg niets over in andere media. Het gaat over mensen die met één broek of één jurk, op blote voeten of hooguit op slippers, door de bergen lopen om een woonplek te vinden, nadat zij door de VN eerst werden uitgenodigd in een kamp en later geen hulp meer kregen. Dat is toch een rare situatie, die zij niet zelf hebben veroorzaakt. Ook was er weinig aandacht voor de Burundese vluchtelingen die recent zijn vermoord in DR Congo.

Het probleem met vluchtelingen is, dat de UNHCR (de vluchtelingenorganisatie van de VN) kampen heeft opgezet in Oost-Afrika, waar mensen uit allerlei landen in de regio hun heil hebben gezocht. Het gaat hier niet om mensen die met een bootje naar Europa varen, het gaat om mensen die weer naar huis willen, maar waarvoor geen terugkeerbeleid is gerealiseerd. Nu de VN geen geld meer heeft voor hun opvang, ontstaat een nieuw soort chaos.

Over dergelijke onderwerpen kunnen we nog lang doorpraten, maar ondertussen gaat het de Burundesen niet beter en Stichting Kennis zonder Grenzen wil de lezers van de site vooral informeren, zonder te beïnvloeden. Hoe je ook kijkt naar wat ontwikkelingshulp wordt genoemd en hoe je ook kijkt naar de wijze waarop democratie in Afrika wordt vormgegeven, gebrek aan journalistieke aandacht is niet goed voor de mensen die aandacht nodig hebben en in een bijna mensonwaardige situatie moeten leven. Stichting Kennis zonder Grenzen is zich bewust dat voor de opbouw van landen als Burundi een lange adem nodig is. Daarom ondersteunt de stichting de bevolking met kennis op allerlei gebied, via goed onderbouwde projecten. Bij voorkeur leiden onze projecten ook tot werkgelegenheid, inkomsten en een ziektekostenverzekering voor de betrokkenen en een lokaal maatschappelijk effect. Dat is wat wij een waardige houding vinden tegenover mensen die nog veel in hun leven niet zelf hebben kunnen uitzoeken. Met meer kennis komen zij verder. Zonder hulp komen zij nooit af van de gevolgen van een vroegere burgeroorlog en onderdrukking en blijven zij ondervoed. Daarom pleiten wij voor aandacht vanuit het Westen voor humanitaire ondersteuning in een land dat zelden de Westerse kranten haalt. En daarom zetten wij kennisprojecten op voor Burundi.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi.