10 januari 2018

Er is over het algemeen weinig nieuws over Burundi in de internationale berichtgeving. Via OCHA krijgen veel Afrikaanse landen aandacht, maar over Burundi is alweer langere tijd weinig nieuws te melden. Dat het er arm is, is geen nieuws. Dat meer dan 60% van de bevolking onder de armoedegrens leeft ook niet. Dat er nog steeds veel vluchtelingen zijn in kampen van de UNHCR die om welke reden ook niet naar Burundi terugkeren, was ook al bekend. Toch is er iets bijzonders, nu de UNHCR heeft besloten om aan een groep van ongeveer 2500 Burundesen geen voedsel meer te verstrekken. Lees het volgende bericht van Iwacu:

‘The Office of the High Commissioner for Refugees-UNHCR has suspended its food assistance to more than 2500 asylum seekers from Burundi since Monday 1January 2018. It intends to stop water supply by the end of this month if they will not accept to be fingerprinted as it requires in its registration system.
Dionise Nyandwi , the spokesperson for those asylum seekers, says they do not adhere to the way of registration that UNHCR obliges them. “It obliged us to be fingerprinted while our religious belief does not allow us to do so”, he says.
He asks the UNHCR or any other charitable institutions to use other registration methods. “We ask the UNHCR or any other charitable institution to use another registration system and to come to assist us because our belief forbids us to be fingerprinted”, he says.
Nyandwi says they have no right to go outside of the camp to do any activity to earn their living as it was before the September attack. “We used to farm and do other activities to earn our living but after the attack, we were grouped in this camp so that we should be assisted”.
The UNHCR’s decision was taken after Burundian asylum seekers didn’t allow the UNHCR officials to take biometric data for their registration. Therefore, they were given three months (from September to December) to reconsider their choice.
Those asylum seekers are Eusebie Ngendakumana’s followers from Burundi. They are grouped in Kamanyola camp in DRC, South Kivu and say that they fled religious persecution in 2015.‘

Ander nieuws was er ook. Maar dat was eigenlijk al bekend. De Burundese grondwet gaat worden veranderd door de machtspartij, met als inzet dat de president langer – wel tot 2034 – aan de macht kan blijven. Dergelijke procedures speelden en spelen in meer Afrikaanse landen, zoals bekend. Maar ook is er een kentering in sommige van die landen. In Burundi is er geen sprake van een kentering, daar wordt nu juist het referendum voorbereid om de nieuwe wet te kunnen aannemen. Burundesen maken weinig geluid en proberen over het algemeen om conflicten en herhaling van een burgeroorlog te voorkomen. Het lijkt of zij hun lot aanvaarden en alsnog het beste van hun leven proberen te maken. De uitslag van het referendum zal niet verrassend zijn, is de verwachting. Of het de levensstandaard gaat verbeteren en meer mensen aan voedsel helpt, is de vraag.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi en Nederland.