3 april 2015

Het filmproject vraagt veel aandacht en inzet. De regisseur heeft inmiddels in Burundi rondgekeken, gereisd, veel verschillende mensen geïnterviewd over het land en de gebeurtenissen, gekeken naar samenwerkingspartners uit de Burundese filmwereld en naar de formele regelgeving rond het project. Het vraagt heel wat inspanning en coördinatietalent om in korte tijd ook ver buiten de hoofdstad een netwerk op te bouwen. De vrijwillige hulp van velen is hierbij dankbaar benut.
In deze researchfase is vooral gekeken naar het noorden en oosten van Burundi. Het leven is er armoedig. De reis erheen, over nauwelijks begaanpare paden, is zwaar. De samenleving in de communes is leerzaam voor wie wil samenwerken in een grotere vrede dan er vroeger is geweest.
De mensen in deze streken eten naast zoete aardappelen en bananen weinig anders dan knolpap en bladeren van maniok en pap van sorghum. Daar moeten dan eerst de schadelijke stoffen uit worden gewassen. Meegebracht brood was voor de kinderen dan ook een delicatesse. Voor de volwassenen bracht de sorghumdrank die werd gepresenteerd een feestelijke sfeer. Maar ook zonder deze extra’s waren zij bereid om over hun leven te vertellen en hun gewoontes uit te leggen.
In Nederland wordt nu verder gewerkt aan het filmproject en de volgende stappen zullen weer worden gemeld.