17 mei 2015
Het is 16 uur.

Van verschillende mensen ontvangen we helemaal geen nieuws meer. Dat is vreemd. Anderen berichten dat er vandaag een opmerkelijke zondagse rust is en dat veel mensen naar de kerk gaan. Daar wordt hard gezongen en gepreekt.
Een aantal mensen schrijft dat ze vertrouwen op de hand van God, dat een goede afloop nabij is. Velen zien geen andere uitweg dan bidden.
Maar herinneringen aan vroegere gebeurtenissen maken mensen ook emotioneel labiel naast hun angst, lezen we. Vooral als mensen elkaar even spreken en dan afscheid nemen. Niemand weet meer wat echt is en soms worden er misschien verhalen verteld die meer in de herinnering bestonden dan nu echt zijn. Maar hoe kunnen wij dit beoordelen?
Er wordt onderling gemeld dat er vrachtwagens onderweg zijn naar Bujumbura met mijnen en granaten. We lezen dat er in drie wijken in Bujumbura wel onlusten zijn en dat het daar erg gevaarlijk is, maar in de andere wijken niet.
Het moeilijkste is ons voor te stellen dat er mensen zijn die zeggen dat ze vandaag op zondag veilig zijn, maar dat de politie morgen zal komen, om ze te doden.

Er zijn veel ergere brandhaarden in de wereld dan Burundi, realiseren mensen zich, en wie weet er trouwens waar Burundi ligt… Dus de vredesmachten die nu nodig zouden zijn zullen niet komen, weten ook zij.

Verschillende media bevestigen dat er in een ziekenhuis drie of vier gewonde soldaten, die achter de coupplegers stonden, zijn beschoten en afgevoerd. Een van hen zou zijn overleden.

Burundi maakt overigens deel uit van de vredesmacht van de Afrikaanse Unie in Somalië, waardoor er in het verleden en volgens Nkurunziza ook nu aanslagen dreigen in Burundi. Bij zijn eerste persoptreden vandaag spreekt hij over deze dreigingen, maar met geen woord over de interne situatie in het land.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi.