20 mei 2015
Het is 22 uur.

Verschillende media publiceren vandaag verhalen over de voortgang van demonstraties in de drie onrustige wijken, gevechten tussen politie en demonstranten. Er wordt heel veel geschoten. Gemeld wordt dat hierbij per ongeluk een soldaat door de politie is doodgeschoten en dat het nooit zo boterde tussen politie en leger. Nadat de militair was doodgeschoten heeft de politie zich uit de onrustige wijk teruggetrokken en heeft het leger daar de beveiliging overgenomen. Ook zijn er achtergrondverhalen over de president en de nog voortvluchtige Godefroid Niyombare, die als de leider van de mislukte coup wordt gezien. Over de president en zijn voetbalprestaties als de ‘Lionel Messi van de Grote Meren’, met in 2014 zelfs 39 doelpunten uit 28 wedstrijden bij de Club Alleluia, royale scepsis.

Er is een humanitair pamflet van 18 mei 2015 gepubliceerd (Noodoproep, Burundi op de rand van een humanitaire catastrofe), gericht aan de EAC (East African Community), de CIRGL (Conférence Internationale sur la région des Grands Lacs) en de Comesa (Common Market for Eastern and Southern Africa), de Afrikaanse Unie, de EU, de VS, de VN, de internationale NGO’s en andere partners van Burundi, waarin zij worden gevraagd hun invloed uit te oefenen om
* de president zijn kandidaatstelling voor een derde ambtstermijn te laten intrekken;
* per direct een interventiemacht te realiseren ten behoeve van ieders veiligheid;
* onwettige executies, ongefundeerde arrestaties en andere schending van mensenrechten te stoppen;
* vast te stellen dat de huidige politieke en veiligheidssituatie geen juist kader scheppen voor vrije verkiezingen en deze te doen uitstellen tot er wel echt democratische verkiezingen mogelijk zullen zijn;
* de bevolking het recht op informatie terug te geven door per direct het functioneren van verschillende persorganen mogelijk te maken.
Getekend door de oud-presidenten van Burundi Sylvestre Ntibantunganya en Domitien Ndayizeye, de oppositiepartijen, de burgerbeweging en de vrouwenbeweging. Eerdere pamfletten zouden ook ondertekend zijn geweest door twee andere oud-presidenten van Burundi, Pierre Buyoya en Jean-Baptiste Bagaza, maar zij zouden geografisch niet bereikbaar zijn geweest voor ondertekening van dit latere document.
Het pamflet spreekt van een ‘totale black-out’ van het land. Benoemd wordt dat bar-restaurant Iwabo w’abantu van generaal Adolphe Nshimirimana, gelegen langs de Route Nationale No. 1 in de wijk Kamenge, de hoofdlocatie is geworden waar de Imbonerakure, omgeven door hoge politie- en legerambtenaren, martelingen en ander gruwelijke gewelddadigheden uitvoert.

De president heeft laten bekendmaken dat hij op advies van de CENI de verkiezingen van parlement en gemeenteraden met een week uitstelt tot 2 juni. De presidentsverkiezingen stelt hij niet uit.

De vele vluchtelingen zijn nog altijd in grote nood. Uit Bujumbura komen mails binnen van mensen die hun oudere kinderen op de wachtlijst hebben staan om naar het buitenland te vertrekken, zodra de luchthaven voor burgertransport wordt opengesteld. En mensen die hun jongere kinderen naar andere wijken hebben gebracht dan waar ze wonen, omdat ze daar hopelijk veiliger zijn. Omgekeerd sturen mensen uit de quartiers rouges hun kinderen en ouderen naar rustigere wijken en daar ontfermen anderen zich over hen. Ook mensen die zeggen dat hun buren, gezinnen met kinderen, zijn vertrokken naar Rwanda of Kenia. Zij zitten niet in een vluchtelingenkamp en zijn ook niet op weg daar naartoe, maar hebben een stads inkomen, en kunnen hun reis financieren. Het land is ontwricht. Gezinnen vluchten ver of dichtbij en worden uit elkaar gedreven. Hoe de bewoners van het binnenland, de heuvels, het maken, komen we niet te weten; niet via onze contacten en niet via de media. Zij vormen het grootste deel van de bevolking en zijn voor een heel groot deel ongeletterd. Zij hebben weinig te eten en leven geïsoleerd van ‘de grote wereld’ die Bujumbura is. Hier vindt de president zijn aanhangers. Al begin van dit jaar werd gemeld dat er geen briefjes van 2000 Burundese Frank meer in omloop waren, omdat die opzij waren gelegd om uit te delen voor een goede stem in de heuvels. En er was inderdaad geen biljet van dit bedrag (ongeveer € 1,-) te vinden.

Vergelijkingen met de geschiedenis van andere Afrikaanse staten worden gemaakt in artikelen vandaag. Chinua Achebe, de inmiddels overleden Nigeriaanse filosoof en schrijver die veel publiceerde en sprak over de gevolgen van de kolonisatie in Afrika, pleitte voor een hoog opgeleide elite als ‘medicijn tegen instabiliteit’. Hij was zich bewust dat ‘elite’ een vies woord was geworden, maar stelde, volgens enkele citaten van Koert Lindijer: ‘Elites zijn noodzaak, om leger, staat en bedrijven te leiden…. De vraag is niet of elites nodig zijn, maar of ze eerlijk of onecht zijn.’ In de artikelen over Nkurunziza en zijn kompanen vandaag lezen we dat aan hun motieven in dit opzicht ernstig wordt getwijfeld.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi. De foto is overgenomen van Foxnews.