22 mei 2015
Het is 21 uur.

Berichten over gebeurtenissen herhalen zich vandaag. Verschillende doden (een politieman schoot onder andere een collega dood deze keer, fruitverkoopsters zijn omgekomen), het schieten en ontploffingen zijn in de rustigere wijken nog steeds verontrustend vaak te horen. In de stad is wel weer eten te krijgen, winkeltjes zijn open, maar mensen blijven het liefst binnen. ’s Avonds is het stil. Te stil voor Bujumbura.
Berichten over geruchten herhalen zich ook. Over wie aan wie niet de waarheid vertelt en met welk oogmerk. Pretenderen dat je weet hoe het zit is een onmogelijkheid, rationeel gezien. Het woord ‘betrouwbaar’ heeft dan geen betekenis meer in brede zin en wordt gereduceerd tot een gevoelsbeleving.
Iwacu is na een week terug op internet. Dat is niet onbelangrijk. Maar wat zegt het?
Steeds meer buitenlanders verlaten Burundi.
Iemand meldt ons dat er in alle eerdere berichtgevingen is overgeslagen dat er particuliere radiozenders zijn die nooit uit de ether zijn geweest en noemt ‘la radio catholique Radio Maria, la radio protestante, la radio-télévision HTV, la radio islamique, la radio de l’Université Hope, la radio du Centre des Jeunes Kamenge, la radio culture, la radio de la chambre de commerce, la radio Dix, la radio des femmes à Gitega’.
Een bijeenkomst van Oost- en Zuid-Afrikaanse regeringsleiders is aangekondigd, waarbij Paul Kagame van Rwanda niet welkom zou zijn. Omdat hij het standpunt heeft verkondigd dat Nkurunziza zich als kandidaat terug moet trekken?
We spreken een Burundees op leeftijd die het zich kan permitteren om nu de wereld over te reizen en op zijn tocht Nederland aandoet. ‘I am too old to die’, zegt hij.
We lezen het verslag over een jonge man die in een training orders moet opvolgen om demonstranten te ‘wassen’ met een houten stok met spijkers erin.
Dat de vele mensen in de heuvels in het binnenland in vrede leven, wordt betwijfeld. ‘Ze hebben geen keuze, arm en verstoken van enige steun zullen ze hun mond wel houden en niet laten merken als ze andere meningen hebben. Ze zijn afhankelijk van de lokale structuren, die worden bestuurd door partijaanhangers en de jeugdafdeling van de partij.’ … ‘We hebben van verschillende Burundesen gehoord dat de Imbonerakure ook op het platteland mensen intimideren en bedreigen. Leden van de Imbonerakure maken deel uit de lokale overheden. … Ze zouden naast training ook wapens, brommers en geld hebben gekregen.’
Ander bericht: ‘Sinds het begin van de demonstraties zijn universiteiten gesloten en honderden studenten liggen naast de gesloten Amerikaanse ambassade in de open lucht, omdat ze geen onderkomen meer hebben. Omdat de overheid ontkent dat er vluchtelingen zijn in de stad, mag de UNHCR geen hulp bieden, en ook gewone NGO’s lopen risico met hun activiteiten.’ … ‘De meeste studenten die er nog zijn, komen van het platteland. Sommigen hebben geprobeerd naar huis te gaan, maar ze werden op weg gestopt door Imbonerakure en zijn terug gejaagd naar de stad met de melding dat hun nu door media en demonstranten verdorven geest niet welkom is in de heuvels.
Ander bericht: ‘Op de universiteit in Ngozi gaan de lessen wel door’. Dat is in het noorden van het land, ver van de hoofdstad.

Een nieuwe invalshoek vanuit Nederland: Willen we dit allemaal wel lezen?

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi en Nederland. De foto is overgenomen van Reuters.