2 juli 2015
We nemen een bericht over van Peter Verlinden van 29 juni 2015 op deredactie.be:
Tot een paar maanden geleden wees dus niets erop dat de president met zijn allesoverheersende partij beslissende zware klappen zou kunnen krijgen in vergelijking met 2010. Zijn populistisch beleid van de afgelopen vijf jaar, de concentratie van de politieke én economische macht, corruptie incluis, kreeg wel geregeld kritiek in de relatief vrije pers en bij de burgerbewegingen, maar zijn aanhang in de heuvels leek niet doorslaggevend aangetast. In de hoofdstad Bujumbura had hij hoe dan ook nooit een volstrekte meerderheid, maar dat maakte en maakt hem niet zoveel uit: het aantal kiezers en verkozenen daar vormt toch maar een kleine minderheid.
Het is veel moeilijker om in te schatten of dit nu nog altijd het geval is, na twee maanden van soms bloedige protesten, of de CNDD-FDD onbezorgd naar de verkiezingen kan trekken. Alleen zullen we dat nooit weten: de echte oppositie trekt zich terug, precies zoals vijf jaar geleden meteen na de lokale verkiezingen.
En dan blijven er nog enkele opmerkelijke vaststellingen. Het grootste deel van de mondige Burundese opposanten is naar buurland Rwanda getrokken, niet meteen een plek waar persvrijheid en vrije meningsuiting gegarandeerd zijn, en dat is een absoluut eufemisme. Maar de Burundese oppositie mag daar wel vrij zijn gang gaan, tot zelfs een radio-uitzending verzorgen die tot in Burundi te horen is.
Tegelijk was de Rwandese president Kagame de eerste en tot nu toe de enige leider van een buurland die zo openlijk van meet af aan het ontslag van zijn Burundese collega heeft geëist, ooit een ‘bondgenoot’. Het kan geen toeval zijn dat het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken in zijn jongste communiqué heel uitdrukkelijk de landen in de regio vraagt om zich niet rechtstreeks te mengen in de Burundese kwestie. Vermits alleen Rwanda dat tot nu toe zo expliciet gedaan heeft, is het signaal overduidelijk: Amerika heeft aanwijzigingen dat het regime-Kagame op de een of andere manier betrokken is bij de onrust in Burundi …
Ten slotte lijdt het geen twijfel dat de belangrijkste donorlanden, ook België, er niet in geslaagd zijn om deze stembusgang in positieve zin te beïnvloeden. Op het ogenblik dat het nog mogelijk was om de autocratische neigingen van Petero Nkurunziza en zijn entourage in te tomen, werd er gezwegen, of toch zeker openlijk. En eenmaal de teerlingen geworpen waren kwamen er vooral tegenstrijdige signalen, stonden de partners van Burundi, een van de armste landen ter wereld, niet meteen op dezelfde lijn. Zo lukt het natuurlijk nooit.
De Burundese bevolking verdient beter, veel beter. En verdient vooral om gehoord te worden. Dat zal niet gebeuren via de ruziemakende en machtsgeile politici, wel via de opbouw van stevige burgerbewegingen. Dat is een werk van heel lange adem. Deze verkiezingen zullen daarbij niet of nauwelijks bepalend zijn. Het enige dat de Burundesen kunnen hopen, is dat ze zonder al te veel geweld zullen verlopen en dat zij daarna de kans zullen krijgen om aan het échte werk te beginnen: de opbouw van een vreedzame samenleving van onderuit, zonder al te veel bemoeienis vanuit ‘Bujumbura’ of vanuit de buurlanden.
Tot hier de verwoording van Verlinden. Vandaag lezen we dat de diplomaten in Burundi van Zuid-Afrika, Tanzania, Kenya en Oeganda, de regering van Burundi, de CENI (kiescommissie) en het volk hebben gefeliciteerd met het gedrag op de verkiezingsdag 29 juni jl. ondanks de veiligheidsrisico’s die er waren. Zij hebben scherpe veroordeling uitgesproken wat betreft het verkiezingsgeweld en vragen de Internationale Gemeenschap om op dezelfde manier de acties te veroordelen die hebben geleid tot de dood van talrijke onschuldige Burundesen. Zij hebben een groot aantal kiezers vastgesteld voor de gemeentes en de volksvertegenwoordiging in het parlement en hopen dat iedereen in vrijheid zijn stem heeft kunnen uitbrengen. Ook hopen zij via hun missies de dialoog en de nationale eenheid te helpen voortgaan, maar stellen dat de Burundesen verder zelf hun problemen moeten oplossen. Tenslotte hebben ze het Burundese volk gecondoleerd met de tijdens de AU-vredesmissie in Somalië gesneuvelde Burundese militairen.
We lezen vandaag ook het volgende bericht:
‘Le Burundi a été victime depuis avril 2015 d’une Révolution de Couleur initiée par les USA, la France et la Belgique, qui devait faire échec aux 3èmes élections démocratiques de 2015. Cette Révolution de Couleur à la sauce burkinabé au Burundi, après quelques semaines de manifestations devaient se clôturer par un Coup d’État qui a eu lieu le mercredi 13 juin 2015 mais qui a échoué. Depuis les diplomaties américaines, françaises et belges font tout pour discréditer les élections en cours au Burundi notamment en faisant outils de leurs relations aux Nations-Unis, et à l’Union Africaine. Cette Révolution de Couleur ratée s’est soldé par près d’une centaine de victimes Burundaises et de milliers de citoyens burundais, pris d’une peur panique causée par les média, ont préféré fuir le pays. La justice burundaise va poursuivre les responsables de cette Révolution de Couleur ratés au Burundi qui pensent que l’Afrique est un terrain de jeu.’
Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi en Nederland. De foto is overgenomen van een bekende uit Burundi, maar het is niet bekend van welke site deze eventueel is overgenomen.