15 juli 2015

De regering en de oppositie van Burundi zouden uiteindelijk allebei hebben ingestemd met een derde mediator. Het betreft president Musevene van Oeganda. Na twee dagen praten wordt in een persconferentie aan journalisten weinig meer verteld dan dat men een broedende kip niet moet storen.

Om een beeld te geven van hoe het verleden er in Oeganda uitzag, plaatsen we hieronder een letterlijke tekst van Christian Childcare Programme:

Het land Uganda is eigenlijk een verzameling van stammenkoninkrijken die door de Engelsen zijn veroverd en samengebracht in één land. Tot 1962 was Uganda een Engelse kolonie. Al snel na de onafhankelijkheid in 1962 bleek dat de nieuwe Ugandese regering niet in staat was de tegenstellingen tussen de verschillende volken en tussen het noorden en het zuiden te verkleinen. In 1967 werd Uganda een presidentiële republiek, met Obote als president.
In 1971 pleegde Idi Amin een staatsgreep. Hij bracht het land (economisch) aan de rand van de afgrond, doordat hij incapabel was om het land te besturen, de mensenrechten veelvuldig schond en alle Aziaten, die de handel in handen hadden, in 1972 het land uitzette. De Islam werd de staatsgodsdienst.
Met behulp van het Tanzaniaanse leger werd Idi Amin in 1979 verdreven en er brak een periode van onrust en burgeroorlog aan. Tussen 1981 en 1983 leek er een periode van herstel aan te breken, hoewel de oppositie hard onderdrukt werd. In 1983 begon Yoweri Museveni een guerrillaoorlog tegen het bewind van Obote. Van 1983 tot 1985 was Uganda het toneel van chaos en terreur. In 1985 werd Obote afgezet door de legertop en werd Tito Okello president. Niet voor lang, want op 26 januari 1986 werd het regeringsleger uit Kampala verdreven door het ‘National Resistance Army’ van guerrillaleider Yoweri Museveni die de macht overnam. Uit die tijd stammen de beelden van vele kindsoldaten die een bloedige strijd streden. Museveni kreeg het voordeel van de twijfel van veel landen.
Museveni bracht vrede en stabiliteit en de verwoeste economie herstelde zich. Om de tegenstellingen tussen noord en zuid en de verschillende volken te verkleinen en de politieke en religieuze verdeeldheid het hoofd te kunnen bieden, voerde hij aanvankelijk een “geen partijen democratie” in. In maart 2001 waren er echter democratische verkiezingen. De meerderheid van de Ugandezen koos echter voor de zittende president en verkoos hem voor een nieuwe regeringsperiode.
Desondanks is het noorden en het noordoosten na zoveel jaar nog steeds onrustig en onveilig. Vooral het wrede “Leger van de heer”, gesteund door Sudan, zorgt voor veel problemen. De rebellen ontvoeren kinderen en trainen hen in Sudan als nieuwe rebellen. In het boek ‘meisjes van Oboke’ kunnen we lezen over de gruweldaden van dit zogenaamde ‘leger van de heer’.

De datum van de presidentsverkiezing in Burundi is nog te bezien. Verwacht wordt dat Nkurunziza niet zomaar zal afzien van zijn kandidatuur en naar verwachting zijn ‘verkiezing’. Het is de vraag wat Museveni wil bewerkstelligen. Niet vergeten mag worden dat er in Afrika in verschillende landen, niet alleen in Burundi, de grondwet wordt overtreden door een president die langer wil en blijft regeren dan toegestaan. Het lijkt erop dat gelijkwaardigheid en democratie niet in de hele wereld als eenzelfde wens of mogelijkheid wordt gezien. De tegenstelling oorlog of vrede lijkt relevanter dan de tegenstelling dictatuur of democratie. Een éénpartij-staat of een geen-partijstaat is in Afrika vaak aanwezig geweest of aanwezig. Wanneer een leider alsnog in staat is een land te ontwikkelen, wordt daar door buitenstaanders minder moeilijk over gedaan, maar wanneer de inwoners continu in angst leven over wat ze zeggen of over hun veiligheid, is het niet moeilijk om te bedenken dat gelijkwaardigheid en echte democratie aanlokkelijk is, blijft en zou moeten zijn.

Ander nieuws vandaag betreft het effect van het stopzetten van een deel van de ontwikkelingshulp vanuit België en Nederland. Vooral de ministeries gaan nu veel geld missen. Dit heeft een graat nadelig gevolg voor o.a. de gezondheidszorg en de training van uniformberoepen.

Dan is er nog nieuws over de mogelijke devaluatie van de Burundese munteenheid. Iedereen die geld op de bank heeft staan, zal daar last van krijgen, het geld is veel minder waard geworden. De prijzen stijgen. Een verwacht gevolg is dat de onrust onder de bevolking hierdoor verder zal toenemen.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi en Nederland. De foto is overgenomen van Iwacu.