18 juli 2015

We lezen een giftige opinie op Iwacu, met in hoofdlijnen de volgende inhoud:
De mediatie loopt op niets uit (de regering heeft zich uit de mediatie teruggetrokken). Dat hele proces is trouwens niet te volgen. Overdag is het leger zichtbaar paraat. ‘De machthebber is onverbeterlijk’, lezen we. Er zijn altijd en overal crisissen geweest en als daar dan geen verbeteringen uit voortkwamen was dat omdat de eerste verantwoordelijken geen leiding wisten te geven, geen dialoog aangingen. President Nkurunziza wil geen dialoog en wel opnieuw regeren. Hij negeert de wet, of wordt aangestuurd door anderen binnen de CNDD-FDD. Hoe dan ook wordt zijn optreden soms betiteld als stalinistisch. De bevolking moet de straat op om een stem te laten horen, met dode martelaren als gevolg. Er wordt gemarteld en er worden mensen gevangen gezet. Raad van nabije of verre vrienden leidt tot niets, net als veroordelingen van zijn stellingname vanuit de hele wereld. Nkurunziza is gepantserd tegen elke compassie, empathie of reflectie. Opmerkelijk is dat de EAU uiteindelijk de gehouden parlementsverkiezingen wel wil erkennen en het gewenste derde mandaat lijkt te steunen. Bij dit alles is het Burundese volk vreedzaam gebleven, maar geduld kent een grens.

Een dergelijke stellingname is in een vrij land mogelijk, maar we zijn verbaasd dit zo vanuit Burundi te lezen. Burundi raakt zijn eigenheid tegenover de andere Afrikaanse landen momenteel kwijt en van vrije meningsuiting is geen sprake meer. Het aantal stedelingen dat durft te protesteren is klein. Het aantal heuvelbewoners dat onder de invloed van de president en de regeringspartij leeft, klapt en zwijgt, bewijst al jaren dat geduld grenzeloos is.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi en Congo. De foto is overgenomen van Reuters.