7 juli 2017

Kennis zonder Grenzen, in de wandelgang KzG, bestaat vandaag drie jaar. We vieren een feestje maar we weten ook dat er na deze drie jaar nog veel te doen is. KzG zet zich in voor het bekender maken van Burundi in onze Europese omgeving, voor kennisoverdracht aan Burundesen en het vergroten van zelfredzaamheid van kwetsbare mensen in Burundi. Wat hebben we in drie jaar bereikt? We hebben verschillende projecten lopen die zijn gericht op de kennisoverdracht en de zelfredzaamheid van Burundesen. Hieronder een klein overzicht van onze activiteiten, waarbij vooraf gesteld dat dit nooit mogelijk zou zijn geweest zonder de hulp van onze vrijwilligers en zonder de bijdragen van donateurs.

KzG heeft een boek uitgebracht over Burundi en het werken in een andere omgeving. Het boek verhaalt over het land, de geschiedenis, de mensen en de schoonheid, maar ook over de zeer moeilijke omstandigheden en de achterstand.

KzG heeft de eerste voorbereidingen getroffen voor een film over Burundi.

KzG informeert via de website www.kenniszondergrenzen.nl.

KzG werkt aan kennisoverdracht en supervisie in het Centre Neuro Psychiatrique de Kamenge (CNPK) in de hoofdstad Bujumbura. Dit is het enige psychiatrische ziekenhuis in Burundi, het land waar precies één psychiater werkt (in een particuliere setting die voor de meeste mensen onbetaalbaar is) voor een getraumatiseerde bevolking van inmiddels elf miljoen inwoners. In het CNPK is een Spoedeisende Hulp opgezet. Vanuit het CNPK zijn satellieten gestart in de steden Ngozi en Gitega. Vanuit het CNPK zijn ook in een groot aantal provincies mobiele klinieken opgezet voor de behandeling van psychiatrische patiënten. De psychiatrische scholing wordt sinds een half jaar ook bijgewoond door artsen en verpleegkundigen uit andere ziekenhuizen of gezondheidscentra in het land. Dit is nodig omdat de medisch specialistische kennis op dit gebied erg achter ligt en de traditionele geneeswijzen nog vaak usance zijn. Opleiden van professionals betekent ook dat meer aan voorlichting en preventie kan worden gedaan onder de bevolking in de toekomst. Drie artsen zijn inmiddels in opleiding tot psychiater in Senegal, een proces van vijf jaar.

KzG heeft voor een educatief project voor zieke kinderen materialen en speelgoed kunnen meenemen en de medewerkers van de ergotherapie in het ziekenhuis ter plekke geschoold om dit te gebruiken voor de kinderen.

KzG heeft helmpjes kunnen meebrengen voor kinderen die een ernstige vorm van epilepsie hebben, zodat zij beschermd zijn tegen vallen als zij deelnemen aan gewone activiteiten en niet meer thuis hoeven te blijven.

KzG heeft een donor gevonden die bereid was een viskwekerij met Nederlandse scholing tot stand te brengen. KzG heeft het project in zijn geheel begeleid. De viskwekerij ligt boven in de heuvels van de gemeente Mageyo, anderhalf uur reizen vanaf de hoofdstad. De vier vijvers met tilapia en meerval helpen de omgeving aan beter eten en aan inkomsten. Er is een ecologisch systeem omheen ontwikkeld met planten en kleine dieren. De viskwekerij draait nu zelfstandig. Inmiddels is op eigen kracht zelfs een vijfde vijver gerealiseerd.

KzG heeft dankzij donoren een aantal koeien kunnen aanschaffen, zodat jonge kinderen waarvan de moeder ziek is en geen borstvoeding kan geven of waarvan de moeder is overleden, toch melkvoeding kunnen krijgen. Met begeleiding leren ex-psychiatrische patiënten projectmatig hoe ze de koeien moeten verzorgen.

KzG heeft in samenwerking met de lokale organisatie OPDE (Oeuvre Humanitaire pour la Protection et le Développement de l’Enfant en Difficulté) een bakkersopleiding voor groepen straatkinderen gestart. De straatkinderen worden opgevangen in transit centra door de OPDE en in lokale pleeggezinnen geplaatst. Zij worden medisch behandeld indien dit nodig is en zij gaan naar de basisschool. De OPDE spant zich in om hun families te vinden en begeleid tenslotte een re-integratie in de eigen gezinnen, als de ouders niet zijn overleden. Wanneer het lukt om kinderen een vervolgopleiding te geven, zijn zij daarna meestal werkeloos. De bakkersopleiding die vanuit KzG wordt gefinancierd is gekoppeld aan een baangarantie. De jonge bakkers beginnen met een startbudget een eigen coöperatieve bakkerij. De eerste bakkerij in de heuvelgemeente Isare, op een uur lopen van de hoofdstad, is een feit en draait zelfstandig en goed. Alle bakkers hebben nu een ziektekostenverzekering en zijn zelfredzaam. Zij zijn ook ambitieus en investeren met de opbrengsten in nieuwe ontwikkelingen. Er ontstaat rond de bakkerij economische beweging, omdat ook tussenverkopers en vervoerders kunnen verdienen aan de bakkersproducten. Een broodje kost uiteindelijk ongeveer 3,5 eurocent. KzG heeft in de vorige maand met de OPDE een contract afgesloten voor een tweede bakkerij voor opnieuw veertien jongeren. Deze nieuwe bakkerij gaat worden gerealiseerd in de gemeente Kabezi, gelegen op de vlakte nabij het grote meer op ongeveer drie kwartier lopen van de hoofdstad.

Vrijwilligers van KzG bezoeken congressen en markten om de projecten in Burundi onder de aandacht te brengen en donaties te vragen. Via internet, netwerken en flyers ontstaan waardevolle contacten met andere organisaties.

We hebben ook plannen voor de toekomst. Een nieuw boek is in voorbereiding. De film zal in een latere fase worden opgepakt. We zijn in contact met een Nederlandse organisatie om te werken aan het opleiden van medisch psychiatrische trainers op landelijk niveau, die gaan helpen om artsen en verpleegkundigen gericht te scholen en voorlichting en preventie activiteiten op te zetten. We blijven de kinderen met epilepsie steunen. We werken toe naar een volgende bakkerij. We blijven actief zoeken naar mogelijkheden om kennis over te dragen en mensen in hun kracht te zetten.

De kennis gaat grenzen over en dit is de bedoeling. De kennis is op zich onbegrensd, we beperken ons niet tot één vakgebied. We doen wat we kunnen. We doen waar we goed in zijn, met als doel mensen te helpen om in een ingewikkeld land zelfredzamer te worden en een plek in de wereld te krijgen.

De vrijwilligers van KzG ontvangen geen salaris en geen onkostenvergoedingen. Zij zetten zich pro deo in en krijgen vandaag weer alle lof en een grote pluim voor hun inzet. De donateurs zijn we zeer erkentelijk voor hun bijstand. Zoals een van de bakkers het zei: ‘Zonder die mensen zat ik nog op straat te niksen en zocht ik naar wat eten om te stelen. Nu ben ik iemand die in een huis woont, iemand die werkt en die anderen kan helpen.’