8 februari 2018
In de afgelopen periode waren er verschillende berichten in de media over Burundi. Zoals over mevrouw Marie Goretti Ndacayisaba, voorzitter van een Burundese organisatie die zich richt op vrede. De organisatie heet Dushirehamwe, wat betekent ‘let’s be together for peace’. Zij benadrukt de rol van vrouwen bij ‘peacebuilding’: ‘In a conversation with UN Women, Ndacayisaba talks about her own journey as a peacebuilder, the current situation in Burundi and why we must engage women.(…) Right now, in Burundi, I see injustice, impunity and poverty. As a woman, the hardest thing for me is to face other women who have been victims of violence, who have lost their children. Sometimes, I feel powerless. But when I work with other women, for our lives and for peace, I feel powerful [again].(…) The international community must keep its focus on Burundi. The UN resolutions must be implemented. Burundians are suffering—in Congo, in Tanzania, and elsewhere—they need to be able to come home and be part of an inclusive dialogue. Women have a lot to say, and they have expertise to conduct peace dialogues. We need to enable women from the country and the diaspora to work together, for peace.(…) What keeps me going? My children need to live. Women need to live a life without violence. We want to work, go home and dream.’
Andere berichten gaan over Burundese vluchtelingen die nog altijd in een ‘transit camp’ Congo verblijven en 3000 Congolese vluchtelingen/asielzoekers die in Burundi zijn aangekomen na de hevige onlusten in Zuid-Kivu in DR Congo: ‘According to governors of Makamba and Rumonge provinces in southwestern Burundi, those Congolese asylum seekers arrived via Lake Tanganyika by boats.’ Het is in DR Congo zeer onrustig en de Burundese bevolking leeft oprecht met de Congolezen mee. De bevolking van Burundi is de angst en oorlog meer dan moe en doet alles om het huidige sociale evenwicht te bewaren. Dit betekent dat iedereen, als het ware zonder te protesteren, de extra belasting voor de verkiezingen van 2020 betaalt, al klaagt men in de Oriënt over de onlogica van deze verkiezingen. De Burundesen zeggen dat het hun leven is en dat zij zoals vroeger een evenwicht willen bewaren. Een Europeaan in Burundi valt het op hoeveel uniformen en grote geweren er hier op straat zijn. Maar de Burundesen zijn dit gewend en maken soms een beleefd en soms een gezellig praatje met de mensen van de uniformdiensten. Een jonge vrouw die voor haar opleiding enige tijd naar België ging, zei dat ze in Burundi geen last heeft van de geweren op straat, maar dat ze in België erg was geschrokken van alle geweren op straat. Dat was na de verschillende aanslagen in België. In België ervoer zij het als traumatiserend.
Nog een ander bericht gaat over de relatie tussen China en Burundi: ‘The two sides have developed their relations beyond traditional friendship, Jean Claude Ndenzako Karerwa told Xinhua. “On top of multi-faceted support, China has repeatedly been against unfair resolutions against Burundi,” said Karerwa.’
Tenslotte melden we een kort bericht vanuit de presidentiële omgeving: ‘President Pierre Nkurunziza has recently appointed members of various national commissions including the National Observatory for the Prevention and Eradication of Genocide, War Crimes and Crimes against Humanity.’
Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi.