18 februari 2018

In een van de spaarzame berichten over Burundi in de internationale pers stond te lezen dat er op zaterdag 10 februari jl door duizenden mensen werd gedemonstreerd in de hoofdstad Bujumbura. De demonstratie zou zijn uitgeroepen door de burgemeester van de hoofdstad als een reactie op de kritiek die Secretaris Generaal van de VN Antonio Guterres heeft geuit tegen de plannen om de Burundese grondwet te wijzigen. In Bujumbura hebben we, net als velen die we hier spreken, de demonstratie niet gezien of gehoord. Wel lopen er door de straten in de weekends regelmatig groepjes mensen, die protesteren tegen de werkeloosheid. Die zien en horen we wel.

Voor de gemiddelde Burundees zijn de verkiezingen in 2020 overigens wel een ‘dingetje’, omdat er minstens tot aan die verkiezingen een fiks bedrag aan extra belasting moet worden afgedragen om een en ander te bekostigen. In de internationale pers lezen we na veel zoeken: ‘Workers are losing 10% of their monthly earnings into a fund set aside to ensure polls hold despite a withdrawal of international donor support.’ Een blik op het loonstrookje van iemand met een vaste (!) baan leert ons, dat zijn netto inkomen ineens niet met 10% maar met een heel ander percentage is gedaald. Een kleine rekensom laat zien dat in het gezin van deze man (vader, moeder en vijf kinderen) het besteedbare bedrag per persoon per dag is gedaald van 58 eurocent (toch al ver onder de armoedegrens) naar 36 eurocent per persoon per dag. Weten de donors die zich hebben teruggetrokken wel waar het om draait?

Wanneer het om vluchtelingen gaat, wordt er op het niveau van de UNHCR inmiddels wel gedacht aan bijstand. Enkele citaten:
‘UN Refugee Agency Warns Against Burundi Becoming ‘Forgotten Crisis’; United Nations agencies together with aid partners launched ….. a funding appeal to keep the humanitarian situation in Burundi from deteriorating further, raising fears of it becoming a “forgotten crisis,” with the number of people struggling for survival increasing by the day.’
En: ‘UNHCR launched an appeal ….. for US$391 million to support 430,000 Burundian refugees this year, saying more cash was urgently needed to prevent it becoming a forgotten crisis. The UN Refugee Agency said in a statement the appeal, backed by 26 UNHCR partners, was necessary to assist refugees struggling to survive in neighbouring countries where efforts were falling short of “acceptable humanitarian standards”.’
En: ‘Without urgent funding, Burundi risks becoming a ‘forgotten crisis’.
En tenslotte: ‘Burundi risks becoming a forgotten refugee crisis without support (UNHCR)’
De vele aanhalingstekens verbazen ons wel. Er is hier al zo lang een crisis en die is internationaal gezien een basis voor beleidssancties. Donors trokken zich al langer geleden terug en zien nog steeds aanleiding om geen donor meer te zijn. Op politiek niveau is het dus helemaal niet ‘vergeten’. Wanneer er dan nu via een omweg voor een ‘dreigende vergeten crisis’ fondsen gaan worden ingezet ten behoeve van vluchtelingen buiten Burundi zelf, mag ook de vraag worden gesteld wat er wordt gedaan om de gemiddelde Burundees in eigen land te helpen. Dat Burundi voor veel mensen in de wereld een vergeten land is met een crisis, zou toch niet mogen leiden tot het op politiek niveau kapen van deze terminologie, om vervolgens de man in de straat zelf alsnog te vergeten.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen uit eigen waarneming, van openbare media en van bekenden uit Burundi.