21 maart 2020
De berichtgeving in Nederland en elders in de wereld is toegespitst op de pandemie van het coronavirus. Dit is begrijpelijk. Toch zou het ook goed zijn om te weten hoe het bijvoorbeeld gaat met de vluchtelingen in Griekenland en hoe het verder moet in de overvolle kampen, waar onvoldoende hygiënische mogelijkheden zijn voor al die mensen. Het is een illustratie van prioriteiten bij het aanbieden van nieuws. Het is ook hoe groepen mensen vergeten raken. Hierover hebben we op deze site verschillende malen gewezen als het gaat om de inwoners van Burundi. We hebben er overigens uiteraard alle begrip voor dat Burundi nu niet als prioriteit kan worden gezien In Nederland en België.
In Burundi zijn maatregelen genomen om het coronavirus buiten te houden, nu er nog geen bewezen besmettingen zijn te melden. Dit betekent niet dat er geen besmette mensen zijn, want net als in Nederland kunnen alleen geteste mensen in de cijfers worden opgenomen. Aanvankelijk kon men Burundi vanuit het buitenland alleen inkomen als men 14 dagen in quarantaine ging, in Hotel Source du Nil in Bujumbura. Maar na aangetoonde besmettingen in Rwanda werd de grens met dit land gesloten voor personenverkeer en daarna werden alle grenzen gesloten (net als bij de omliggende landen). Laten we hopen dat het virus in Burundi geen kans krijgt tot het moment dat er een vaccin beschikbaar is. De bevolking heeft namelijk gemiddeld door ondervoeding en andere redenen een slechte gezondheid en zal vatbaar zijn, ook al gaat het om een land met gemiddeld jonge inwoners.
Wanneer we ons proberen voor te stellen dat er sprake zou zijn van een lock-down in Burundi, waarbij men alleen naar buiten kan voor vitale werkzaamheden of het vinden van voedsel, denken we dat er misschien niet eens zoveel zou veranderen ten opzichte van gewone dagen zonder pandemie. Natuurlijk, er zou minder gelachen worden en men zou elkaar niet meer mogen opzoeken, maar verder zouden er nog altijd heel veel mensen op straat zijn. Juist voor de medische zorg, maar vooral ook om eten te vinden, want Burundi kent geen internetbestellingen en eten is schaars. Gelukkig wordt er wel handmatig zeep gefabriceerd, maar schoon water is voor velen niet beschikbaar.
De Burundese maatschappij ‘draait’ op dit moment dus nog min of meer als voorheen, maar vermoedelijk zijn er nu minder Westerlingen en Aziaten te vinden, die gewoonlijk misschien wel de helft van de aanwezigen in de hoofdstad vormen. De meeste Burundezen wonen in het dichtbevolkte bergachtige land buiten de steden.
Ten tijde van de uitbraak van het corona virus waren er geen vrijwilligers van Stichting Kennis zonder Grenzen in Burundi. De actuele projecten (opleidingen en specialistische ondersteuning in de geestelijke gezondheidszorg en opleidingen en werkgelegenheid in coöperatieve bakkerijen) lopen nog steeds door, omdat Kennis zonder Grenzen heeft ingezet op duurzame projecten die door lokale experts kunnen worden voortgezet. Dat was en is de opzet, dat er mensen binnen deze vakgebieden zelf, na te zijn opgeleid tot professionele trainers, het werk kunnen voortzetten.
Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is afkomstig van openbare media en bekenden in Burundi.