25 mei 2017

Bericht van Amy uit Burundi:

Bij aankomst meteen weer de kenmerkende geur van dit land. De ontvangst was hartelijk als altijd. Het is hier zo licht dat mijn solars zelfs in de schaduw opladen. En dat is nodig ook, want de elektra doet het vaker niet dan wel en is onvoorspelbaar. Generatoren werken niet door gebrek aan brandstof en er rijden weinig auto’s. Lange rijen auto’s en tuktuks bij de benzinepompen, die wachten tot ze een ons wegen. Er zit dan ook niemand in. Het ziekenhuis waar ik werk haalt jerrycans brandstof in Congo (ongeveer 30 km hier vandaan in Uvira) zodat de generatoren kunnen blijven werken en de mobiele teams wel naar hun posten in de verschillende provincies kunnen worden gebracht. Het geld is weer 30 % minder waard geworden in een half jaar. Basisvoedsel is meer dan 3x zo duur geworden. Helemaal veilig is het niet, maar er zijn geen echte onlusten, al weet ik niet hoe je een aanval hier en daar met een paar doden wel moet noemen. Goed is het zeker niet. Vanwege de veiligheid logeer ik in het klooster naast het ziekenhuis en niet in mijn eentje in de stad zoals anders. Maar waar is het wel veilig, ik heb gehoord over de aanslag in Manchester en de angst die daar nog leeft. Daarna Jakarta.

Het ziekenhuis ligt helemaal vol. Ook op de polikliniek hebben de artsen en verpleegkundigen hun handen vol. Patiënten lopen nog steeds soms dagen om hier te komen. Soms hebben ze al bijna al hun geld uitgegeven aan traditionele genezers, wat niet voor iedereen tot een goed resultaat leidt. Er zijn 5 nieuwe artsen die ik deze maand ga onderwijzen en superviseren in de psychiatrie. Gelukkig is er nu tijdelijk een lokale neuroloog die onderwijs geeft op zijn vakgebied. Voor de artsen is er een functiedifferentiatie gerealiseerd, zodat patiënten met algemene ziektebeelden worden behandeld door de één, neurologische problemen door de ander en psychiatrische problemen door de groep artsen die hiervoor is opgeleid. De eerste hulp draait goed, wat me wel een trots gevoel geeft. Efficiëncy neemt toe. Voor de psychologen en verpleegkundigen heb ik ook een bijscholingsprogramma de komende tijd.

Gisteren ben ik even langs geweest bij de OPDE en hebben we over de bakkerij gesproken. Ik hoor goede verhalen. Volgende week gaan we de bakkerij bezoeken en laat ik er meer over weten.

Met warme groeten.

PS
Fotograferen op straat wordt momenteel niet gewaardeerd. Deze foto is van een jaar geleden en geeft een beeld hoeveel bussen er zijn, als er wel benzine is.
Bron van de foto: 2016-01-29T150253Z_1_LYNXNPEC0S0YR_RTROPTP_3_BURUNDI-UNREST