28 mei 2015

Gisteren vroeg Nkurunziza de Burundese burgers om geld te storten voor democratische verkiezingen nu andere landen hun budgetten inhouden; vandaag trekt hij er 25 miljoen euro voor uit. Dat is omgerekend bijna 3 euro per persoon, ofwel 6 euro per stemgerechtigde, omdat de helft van de Burundesen te jong is om te mogen stemmen; dat is een week geld om te eten. Of wordt dat geld juist uitgedeeld om te kunnen eten als je op de CNDD-FDD stemt?

Wie is de Mol? Weinig mensen associëren bij de naam van dit populaire televisieprogramma niet dat MOL de afkorting is voor ‘minst ontwikkelde landen’, zo’n vijftig landen die de grootste ontwikkelingsachterstand hebben en ook wel de Vierde Wereld worden genoemd. Op 1 februari 1975 werd in de hoofdstad van Togo in West-Afrika, Lomé, de Overeenkomst van Lomé getekend door de EU en de minder ontwikkelde landen in Afrika ten zuiden van de Sahara, het Caribische gebied en de Stille Oceaan (ACS-landen). Dit was een akkoord over een handelsregeling, een regeling over de exportinkomsten van de ACS-landen en een financiële en technische regeling tussen beide partijen. Op 23 juni 2000 werd door de EU en de ACS-landen vervolgens de Overeenkomst van Cotonou getekend. Cotonou ligt in Benin in West-Afrika. De Overeenkomst van Cotonou schept een kader voor de samenwerkingsbetrekkingen van de EU met de ACS-landen en gaat over armoedebestrijding en het meedoen van de ACS-landen in de wereldeconomie. Er wordt gelet op de bestrijding van corruptie en het goed gebruik van ontwikkelingsgelden. Er wordt geïnvesteerd in de kwaliteit van bestuur, financiële stelsels, bedrijven, onderwijs en zorg. Deze samenwerkingen moeten ook bijdragen aan vrede, veiligheid en een stabiel en democratisch politiek klimaat in de ACS-landen. Naast overheden zijn particulieren en maatschappelijke organisaties betrokken bij de ontwikkelingssamenwerking. Net als in eerdere verdragen kan hulp worden opgeschort als er sprake is van schendingen van de mensenrechten. Naast economische afspraken staan er ook afspraken in over het verbod op de handel in kernwapens (en in technologie om die te maken), en over milieu, terrorisme, en het Internationaal Strafhof. De overeenkomst is in 2003 van kracht geworden en zowel in 2005 als in 2010 op details bijgesteld. Het budget in het kader van Cotonou voor de periode 2008-2013 was 22,7 miljard euro. Voor de periode 2014-2020 is het budget vastgesteld op 31,6 miljard euro. Bovendien maakt de Europese Investeringsbank nog maximaal 2,5 miljard euro vrij voor leningen.

In februari 2015 zat een van onze informanten in Bujumbura in een cafeetje in het centrum aan de frisdrank, een luxe. Buiten werden overhemden verkocht vanaf een grote stapel en mensen kwamen en gingen, pasten een overhemd, het was een drukte van belang. Potentiële kopers gebruikten de ruit van het cafeetje als spiegel en binnen werd het langzaam duidelijk dat dit een ‘one way screen’ was: de kopers die hun overhemd in de spiegel bekeken konden niet naar binnen kijken. Eén van de kopers was een grote stoere vuile man, een jonge twintiger. Hij had geen goed gevoel voor maten want hij pakte steeds een te klein hemd, dat hij niet losknoopte en over zijn hoofd trok over zijn eigen overhemd heen. Het was een amusant spektakel om gade te slaan en vrolijk ook om te zien hoe de verkopers de klant hielpen met aanwijzen van grotere maten en de boel over zijn hoofd trekken. Totdat zij hem ervan wisten te overtuigen dat hij beter kon passen als hij zijn eigen overhemd uittrok. Dat deed hij. Tussen de riem van zijn broek stak een nu ineens voor iedereen zichtbaar stevig pistool. De verkopers werden nog behulpzamer en negeerden duidelijk wat zij zagen, net als de mensen in het cafeetje. De koper bleef doorgaan met passen en met zichzelf in de spiegel bekijken, zelf ook het pistool negerend. Na een tijdje koos de koper twee overhemden, trok er een aan, betaalde netjes, liet zijn oude hemd achter en vertrok. De ongeziene toeschouwer was het meest verbaasd over het uitblijven van een zichtbare reactie bij verkopers en passanten op het zien van het pistool. Zo gewoon kan het zijn. Zo kunnen mensen (moeten) leven. Zo weinig zegt een overeenkomst.

Verantwoording:
De informatie die is gebruikt voor dit bericht van Kennis zonder Grenzen is verkregen van openbare media en van bekenden uit Burundi en Nederland.